historia
zarząd
statut
członkowie
Związek Polskich Armatorów Śródlądowych














KLIWAS Wpływ zmian klimatycznych na drogi wodne
/ 2014-01-24 /


K L I W A S

Wpływ zmian klimatycznych na drogi wodne i żeglugę w Niemczech.

 

                "Zmiany klimatyczne postępują w wymiarze światowym. Na skutek tego będą postępowały zmiany warunków życia - także w Niemczech. Jeżeli nie uda się tych zmian utrzymać co najmniej w rozsądnych ramach, eksperci liczą się z daleko idącymi następstwami w środowisku naturalnym człowieka, w gospodarce i w sferze stosunków społecznych. Odpowiedzialna polityka klimatyczna powinna dążyć do uwzględnienia wszystkich elementów, narzędzi i środków, które pozwolą zdecydowanie obniżyć poziom gazów cieplarnianych. Kryzys gospodarczy w wymiarze światowym działań tych nie powinien ograniczyć. Nie mogą one także  zniknąć z programów gospodarczych, jak również z wizji i programów o charakterze politycznym..." to cytat z mowy powitalnej wygłoszonej przez Karin Roth - Parlamentarnego Sekretarza Stanu w Federalnym Ministerstwie Komunikacji, Budownictwa i Rozwoju Miast podczas otwarcia pierwszej konferencji KLIWAS w roku 2009, w Bonn.

                KLIWAS, jako resortowy program Federalnego Ministerstwa Komunikacji, Budownictwa i Rozwoju Miast ma na celu rozpoznanie, określenie trendów i wpływu zmian klimatycznych na najbardziej przyjazną środowisku gałąź systemu transportowego - dróg wodnych i żeglugi.  Do realizacji tego programu utworzono w roku 2008 związek wielu resortowych instytucji naukowych i badawczych, jak Niemiecka Służba Meteorologiczna, Federalny Urząd d/s Żeglugi Morskiej i Hydrografii, Federalny Urząd d/s Gospodarki Wodnej, Federalny Urząd d/s Budownictwa Wodnego. Instytucje zaangażowane w prace badawcze w ramach programu KLIWAS,  współpracują z innymi instytucjami badawczymi w ramach europejskiej i światowej sieci rozpoznającej i śledzącej zmiany klimatyczne w wymiarze globalnym. Inaczej mówiąc, KLIWAS, jako program utworzony w Niemczech i finansowany ze środków budżetu federalnego RFN, w zasadzie ograniczony do dróg wodnych i żeglugi w Niemczech, obejmuje także porównawczo wyniki badań w tej dziedzinie w wymiarze międzynarodowym.

Konferencje podsumowujące cząstkowe wyniki prac w ramach programu KLIWAS odbywały się co dwa lata: w roku 2009, 2011 i 2013.

W dniach 12 i 13 listopada 2013 r. odbyła się w Berlinie trzecia i ostatnia konferencja w ramach obecnej fazy Programu.

Podczas tej, bardzo profesjonalnie przygotowanych konferencji, przedstawiciele instytucji zaangażowanych w realizację Programu prezentowali wyniki dotychczasowych badań, ale także, co ważniejsze, zastosowane metody i programy obliczeniowe. Chodziło o to, aby uzyskane wyniki były jak najbardziej obiektywne i nie mogły być podważone lub interpretowane w dowolny sposób. Ważna podkreślenia jest atmosfera tych de facto naukowych konferencji. Nie było tam wizji katastroficznych, nie było demagogicznych wypowiedzi, przeważała atmosfera powagi badanych i omawianych problemów.

                Godna podkreślenia była także pokora ludzi pracujących w ramach Programu w ocenie uzyskanych wyników badań. Wszyscy referenci podkreślali, że bazując głównie na statystyce i powtarzalności wyników, nie można z całą pewnością stwierdzić, jaka jest rzeczywista skala zmian, które już udało się zaobserwować, a także, co trudniejsze - jaka będzie skala zmian klimatycznych w przyszłości. Przyjęty horyzont czasowy to krótkookresowy - 2020, średniookresowy - 2050 i długookresowy - 2100. Dlatego, zdaniem referentów i badaczy, należy Program KLIWAS prowadzić dalej, choć uzyskane już wyniki powinny - i mogą - stanowić bazę do planowania inwestycji na drogach wodnych i kierunków rozwoju w żegludze śródlądowej i przybrzeżnej.

                KLIWAS pokazuje, w jaki sposób można i powinno się podchodzić do zagadnień środowiskowych i zmian klimatycznych: w oparciu o rzetelne wyniki badań naukowych, bez emocji i demagogii, z niezbędną dozą pokory w stosunku do uzyskanych wyników, jako że mamy do czynienia z materią, która zależy od wzajemnego splotu wielu ważnych czynników.

                Zacząłem swoją relację o Programie KLIWAS cytatem, cytatami też chciałbym zakończyć. Pierwszy - to obserwacje geologiczne związane z podnoszeniem się poziomów wód oceanicznych i morskich. Zaobserwowano w Niemczech, że niektóre tereny przybrzeżne są w coraz większym stopniu zalewane podczas pływów. Pierwszym wnioskiem byłby ten, że prawdą jest, że poziom wód się podnosi. Dokładne badania geologiczne tych terenów pokazały, że to nie poziom wód się podnosi, ale grunt się obniża... Efekt taki sam. I drugi - uwaga naukowa oceanografa, że aby dokładnie określić stan wód morskich, czy ich poziom się podnosi, czy nie - należałoby zatrzymać ruch wirowy Ziemi, uspokoić prądy, fale i wiatry - i powtarzając takie operacje co jakiś czas porównywać wyniki. Tego się zrobić nie da. A więc pozostają metody niedoskonałe, obarczone na samym początku dużym błędem, bowiem zakładając, że wody na kuli ziemskiej jest określona ilość, to wtedy, gdy jest jej w jednym miejscu więcej, to w drugim - na skutek głównie ruchu wirowego Ziemi, podwodnych ruchów tektonicznych i wiatrów - jest mniej.

                Jednym z badanych problemów na drogach wodnych będących rzekami: Ren, Mozela, Wezera, Łaba, Ems i rzeki przymorza, była fauna i flora w tych rzekach. Zjawiska w tej grupie zagadnień byłyby łakomym kąskiem dla naszych rodzimych ekologów spod znaku hucpy i demagogii. Tymczasem wyniki badań wykonanych w ramach KLIWAS pokazują, że mimo zabudowy regulacyjnej, intensywnej żeglugi i wpływu czynników urbanizacyjnych i cywilizacyjnych, zmiany środowiskowe, choć zachodzą, nie przekraczają normalnych zjawisk, jakim naturalnie podlega przyroda ożywiona w rzekach. Nie udało się, niestety - dla naszych ekologów spod znaku- patrz wyżej, stwierdzić znaczących, katastrofalnych zmian spowodowanych robotami utrzymaniowymi na drogach wodnych. Wniosek końcowy był taki: wszelkie konieczne prace utrzymaniowe i regulacyjne na drogach wodnych będących rzekami należy wykonywać w taki sposób, aby fakt ich wykonywania i ich dalekosiężny skutek nie pogarszał stanu środowiska. Nie słyszałem natomiast wniosku, aby w trosce o stan środowiska lub ochronę rybostanu, dokonywać np. renaturyzacji rzek.

 

Kpt. Jerzy Hopfer

Wiceprezes ZPAŚ


| powrót |



created by rutsoft
© ZWIĄZEK POLSKICH ARMATORÓW ŚRÓDLĄDOWYCH